شاهد شمال، پایگاه خبری تحلیلی گیلان

فراز و فرود یک خانواده بورسی

خروج خانواده مرد دو میلیارد دلاری بورس تهران/”گنجی” ها از مهرام هم رفتند

جمعه,۱۵ام دی ۱۳۹۱ - اقتصادی

پس از خروج رسول تقی گنجی مرد ویژه بورس از ایران که عملکردش همواره مورد توجه و انتقاد فعالان بازار سرمایه بود، اکنون خانواده او-پسرش امیر محمد- که سالها مدیریت شرکت مهرام را بر عهده داشت از این شرکت می رود تا خروج این خانواده بسیار ثروتمند از بورس رنگ واقعی تر به خود بگیرد.
در پی تحولات اخیر در شرکت مهرام، محمدرضا و امیرمحمد تقی گنجی از ترکیب هیئت مدیره و مدیرعاملی این شرکت بورسی رفتند و جای خود را به دو نفر دیگر دادند.

در پی تصمیمات دوم دی هیئت‌ مدیره شرکت بورسی مهرام، دو عضو هئیت مدیره و مدیرعامل آن تغییر کردند و طی آن غلامحسین احمدی و نصرت اله منزوی از طرف دو شرکت دنیای علم پویا و سرمایه گذاری کامیار جانشین امیر محمد تقی گنجی و محمدرضا تقی گنجی در هئیت مدیره شدند . با این تغییر، منزوی به عنوان مدیرعامل جدید مهرام و به جای امیر محمد تقی گنجی معرفی شد.

براساس این گزارش، شرکت مهرام در اسفند ۱۳۴۹ توسط شاهرخ ظهیری بصورت شرکت سهامی خاص تاسیس و یک سال بعد راه اندازی و از سال ۷۵ وارد بورس اوراق بهادار شد،اما در پی تحولاتی ،ظهیری در سال ۷۵ اقدام به فروش مهرام به رسول تقی گنجی (پدر امیرمحمد تقی گنجی) کرد که با حرف و حدیث ها و حاشیه هایی همراه بود.در ادامه هم به دلیل تخلف های رسول تقی گنجی در سرمایه گذاری ملت، با شکایت سازمان بورس وی به تحمل چهار ماه حبس تعزیری محکوم ولی وی از کشور متواری شد.

اما رسول تقی گنجی کیست؟
سهامداران قدیمی بورس و افرادی که در سال‌های پایانی دهه ۷۰ سهم خرید و فروش می‌کردند، بطور قطع با نام «رسول تقی گنجی» آشنا هستند. مردی که مدعی بود «یک درصد GDP ایران» است. مردی که اعتراف کرده بود که دربورس تهران ۲میلیارد دلار دارایی دارد. گنجی روزگاری قبله آمال سهامداران بود. مردی که الگوی خرید خیلی از آدم‌های تازه‌وارد بورس بود. آن روزها حتی شایعه خرید سهام توسط گنجی اثری مشابه خرید واقعی داشت و سهامداران را به ایجاد صف ترغیب می‌کرد. اما سال پیش دادگستری تهران، رسول گنجی را به زندان و پرداخت جریمه محکوم کرد. این در حالی است که اکثر شرکت‌های گنجی یا مدت‌هاست که به دلیل شفافیت در اطلاع‌رسانی با توقف طولانی‌مدت نماد مواجه هستند یا دچار زیان عملیاتی شده‌اند که در نهایت متضرر اصلی سهامداران خرد هستند.

گنجی درحال حاضر درایران نیست و برخلاف آنچه گفته می‌شود که او بیمار است وبه بدبختی افتاده، به شکل بی‌سابقه‌ای در «بورلی هیلز» زندگی می‌کند. دولت بخش عمده‌ای از دارایی‌هایش را ضبط کرده است. بطور مثال چیزی حدود ۱۵ میلیون دلار از دارایی‌های گنجی که به صورت وثیقه در گروی بانک توسعه اسلامی بود، با حکم محاکم قضایی ضبط شده و در اختیار این بانک بین‌المللی قرار گرفته است حتی گفته می‌شود زمانی که در ایران بوده، با حکم قاضی، او را روی تخت بیمارستان مجبور به پرداخت حقوق کارگران یکی از شرکت‌های زیرمجموعه‌اش کرده‌اند.

امپراتور بدهی 
گنجی امپراتور بدهکاران بود. او با یک بار هزینه،۱۰بار سرمایه‌گذاری می‌کرد. اکنون به یاد جمله معروف رسول گنجی می‌افتم که گفته بود «ما نزدیک ۷۵درصد آن چیزی را که شما دارایی تصور می‌کنید، بدهی داریم.» رسول گنجی در گفت‌وگوی مفصلی که در اردیبهشت سال ۱۳۸۶ با روزنامه توقیف شده «هم‌میهن» داشت گفته بود که او و خانواده‌اش سهام بیش از ۸۴ شرکت را در پرتفوی دارند. این پرتفوی، به گفته گنجی دو میلیارد دلار ارزش داشته است. رسول گنجی روزگاری قبله آمال خیلی از سهامدارن بورس تهران بود. رسیدن به دارایی افسانه‌ای او،برای خیلی‌ها آرزویی دست‌نیافتنی بشمار می‌رفت. اوآن روزها مالک شرکت‌هایی همچون «آرتاویل تایر»، «مهرام»، «شیمیایی رازی (تولیدکننده چسب رازی)»، «مینو» سرمایه‌گذاری ملت» و ده‌ها شرکت کوچک و بزرگ دیگر بود.

گذار از کارآفرینی به سفته بازی

گنجی دراواخر دهه ۷۰ به صورت جدی وارد بورس می‌شود. خیلی‌ها معتقدند در این دوره، جایگاه رسول گنجی از کارآفرینی به سفته‌بازی و سهام‌بازی افول می‌کند. آن روزها همه شرکت‌هایی که رسول گنجی در پرتفوی خود داشته،به نوعی اسیرحاشیه‌های فراوان شده‌اند. مهرام،دنا،مینو،ایرانیت و سرمایه‌گذاری ملت ازاین دست شرکت‌ها بشمار می‌روند. خواندن سرگذشت این شرکت‌ها برای همه می‌تواند عبرت‌آموز باشد. نام گنجی از ابتدای ورودش به بورس، همراه با حاشیه و حرف و حدیث می‌شود. او شرکت مهرام را در میانه‌های دهه ۷۰ از شاهرخ ظهیری بنیانگذار شرکت می‌خرد و بابت تسویه حساب،چندفقره چک بانکی با ارقام درشت به او می‌دهد اما آنگونه که گفته می‌شود با کمک دوستانی که در برخی نهادها دارد یا شاید فقط ادعا می‌کند که دارد، شاهرخ ظهیری را به زحمت می‌اندارد. ظهیری بنا به دلایلی که احتمالا نوعی پاپوش بوده است، چند روز گرفتار زندان می‌شود.

جریان ازاین قرار بوده که رسول گنجی،شاهرخ ظهیری مدیرقبلی شرکت را به دادن رشوه به مدیران بانکی متهم می‌کند و ظهیری با فشار برخی دوستان گنجی،مدتی را به زندان می‌افتد. بعدها رسول گنجی درحالی که مبلغی بابت فروش شرکت به ظهیری پرداخته است، از دادن بخش عمده‌ای از ثمن معامله سر باز می‌زند و چیزی حدود یک میلیارد تومان از بدهی‌اش را نمی‌پردازد. شاهرخ ظهیری، هنوز داغ مهرام را در سینه دارد.

لاستیک‌سایی گنجی درسرمایه‌گذاری ملت

«لاستیک دنا» یکی از شرکت‌های پرحاشیه گنجی بود. خیلی‌ها تبلیغات گسترده شرکت دنا را در تلویزیون به یاد دارند. برادران گنجی ۲۰درصد سهام دنا را از «بنیاد فاطمی» در بورس تهران خریدند اما این شرکت با حاشیه‌های فراوانی برای آنها مواجه بود. گنجی زمانی که این شرکت را فروخت به حساب‌سازی متهم شد و این که دارایی‌های این شرکت را به نام خود کرده است. شرکت مینو هم که یکی از بزرگ‌ترین و معروف‌ترین شرکت‌های صنایع غذایی ایران است برای گنجی به شکل دیگری حاشیه ایجاد کرده. گنجی مالک بخش عمده‌ای از سهام این شرکت است اما هرگز نتوانسته یا اجازه نداده‌اند تا این شرکت را هم به بلای دیگر شرکت‌هایش گرفتار کند. گنجی و خانواده‌اش ۴۹درصد «گروه صنعتی مینو» را دراختیار دارند.

آنها ۴۹درصد «پارس مینو» را هم در پرتفوی دارند. ۵۰درصد «مینو» به ستاد آزادگان تعلق دارد و خانواده گنجی فقط دو عضو هیات‌مدیره در این شرکت دارند. به قول گنجی، کار آنها این است که در جلسه‌های این شرکت حضور پیدا کنند، احوالی از دوستان بپرسند و بعد هم خداحافظی کنند. اما سرمایه‌گذاری ملت بیشترین حاشیه را برای رسول گنجی داشته است. او زمانی که شرکت سرمایه‌گذاری ملت را در اوایل دهه ۸۰ خرید، با حاشیه زیادی مواجه شد. خرید این شرکت همزمان شد با ایجاد سر و صدا و هیاهوی زیادی در مورد «بنیاد الزهرا». گنجی این شرکت را ۴۲ میلیارد تومان می‌خرد که آن روزها رقم زیادی محسوب می‌شود. روزنامه اصلاح‌طلب بهار، نام گنجی را به بنیاد الزهرا پیوند می‌زند و در این میان اسمی از چند چهره سیاسی صاحب نفوذ برده می‌شود. چند روز بعد، روزنامه بهار توقیف می‌شود و این شائبه بوجود می‌آید که جریان قدرتمندی پشت بنیاد الزهرا بهار را توقیف کرده است.

ماجرای گنجی وخاموشی

علینقی خاموشی زمانی كه مجبور به ترك كرسی اتاق بازرگانی شد،به اتفاق افرادی هم چون رسول گنجی یك شركت سرمایه گذاری تاسیس كرد تا با اعتباری كه دارد،هم چون تجربه كشورمالزی،بزرگ ترین شركت واسطه گری بخش خصوصی را ایجاد كند.گفته می شود رسول گنجی مقدارزیادی از دارایی های این شركت تازه تاسیس را بابت بدهی هایی كه داشته به طلبكاران خود داده ودرمقابل،به علینقی خاموشی چك مدت دار داده است.گفته می شود خاموشی به شدت ازاین جریان برآشفته شده است.

آیا این پایان قصه گنجی هاست؟

اکنون و با خروج پسر رسول تقی گنجی -کسی که پدرش خیلی به او امید داشت- از مدیریت شرکت مهرام، این پرسش درمیان سهام داران و فعالان بازار سرمایه ایجاد شده که آیا خانوداه گنجی ها قصد خروج کامل از بورس ایران را دارند و می خواهند در کنار پدر در ینگه دنیا-بورلی هیلز – خوش باشند یا نه این اقدام صرفا حرکتی تاکتیکی برای تجدید قوا و کاهش حاشیه های این خانواده بورسی است؟
عده ای معتقدند با فرار رسول تقی گنجی عملا اعتبار این خانواده در بازار سرمایه ایران از دست رفته و یقینا این خانواده دیگر نمی تواند به سالهای رویایی خود بازگردد لذا ترجیح داده اند تا با خروج بی سرو صدا از بازار سرمایه بخت خود را در جای دیگری بیازمایند.

نظرات مغایر با اصول اخلاقی و قوانین وب سایت منتشر نخواهد شد

*


کليه حقوق اين وب سايت محفوظ است.انتشار محتواي اين وب سايت به شرط درج نام و آدرس سايت بلامانع است.